Watra wędrownicza
Trzy konie! Trzej jeźdźcy! Kawalerzystów chwała Polano, polano, polano - polaną pod kopyt działa! Galopują! Galopują śród butelkowej zieleni małkowskiego blasku Szarżują! Nie łatwo pędzić jest po ziemskim piasku! Jeźdźcy Ognia! Wszędzie dom jest tam, gdzie ostrogę swą postawią Panowie Płomieni! Ciepło rozprzestrzenia się wśród skutych lodem skał Wędrowcy Boga! Zatrwożone, skaliste serca samymi sobą błogosławią Najdzielniejsi z dzielnych! Ich miecze twardsze niż damasceńska stal Książęta Malachitu służą królestwom Ziemi Pomarańczowe Buki kładą się w doliny Zegarmistrzowie Światła kręcą własne Zegarki Żadnego z nich nie kuszą ciepłe pościeliny Zieloni Wędrowcy hartują ciało ogniem Wędrowcy ogniści myślą nad światem swym Światowi podróżnicy szukają ścieżek Boga To On wskazuje im drogę wśród zawiłości dni
Komentarze
Prześlij komentarz